را در ذيل مىخوانيد . تفسير : مجازات تهمت به همسر ! همانگونه كه از شان نزول بر مىآيد اين آيات در حكم استثناء و تبصره اى بر حكم حد قذف است ، به اين معنى كه اگر شوهرى همسر خود را متهم به عمل منافى عفت كند و بگويد او را در حال انجام اين كار خلاف با مرد بيگانه اى ديدم حد قذف ( هشتاد تازيانه ) در مورد او اجرا نمىشود ، و از سوى ديگر ادعاى او بدون دليل و شاهد نيز در مورد زن پذيرفته نخواهد شد ، چرا كه ممكن است راست بگويد و نيز ممكن است دروغ بگويد . در اينجا قرآن راه حلى پيشنهاد مىكند كه مساله به بهترين صورت و عادلانه ترين طريق حل مىگردد . و آن اينكه نخست بايد شوهر چهار بار شهادت دهد كه در اين ادعا راستگو است . چنان كه قرآن مىفرمايد : « كسانى كه همسران خود را متهم مىكنند و گواهانى جز خودشان ندارند ، هر يك از آنها بايد چهار مرتبه به نام خدا شهادت دهد كه او از راستگويان است » ( * ( وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْواجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَداءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ فَشَهادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّه إِنَّه لَمِنَ الصَّادِقِينَ ) * ) . « و در پنجمين بار بگويد : لعنت خدا بر او باد اگر از دروغگويان باشد » ( * ( وَالْخامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّه عَلَيْه إِنْ كانَ مِنَ الْكاذِبِينَ ) * ) . به اين ترتيب شوهر براى اثبات مدعاى خود از يك سو ، و دفع حد قذف از سوى ديگر ، چهار بار اين جمله را تكرار مىكند : « اشهد باللَّه انى لمن الصادقين فيما رميتها به من الزنا » ( من به خدا شهادت مىدهم كه در اين نسبت زنا كه به اين زن دادم راست مىگويم ) .